Άνοιξη

Αέναη κίνηση-moto Perpetuo

Πάντα αγαπούσα την Άνοιξη παθιασμένα, χρώματα καθαρά και η ψυχή γεμάτη προσμονή ύστερα από την παρατεταμένη ”κλεισούρα” του χειμώνα!

Τρέχω λοιπόν στην αμμουδιά μόλις βρω την ευκαιρία, όλα έντονα κι εδώ, τα χρώματα, οι ήχοι , τα αρώματα, μακριά απ’ την πολύβουη πόλη, μακριά απ’ τις μικροψυχίες. Εδώ δεν μπορεί κανένας να κρυφτεί, εδώ οι αντιθέσεις αμβλύνονται, εδώ τα κορμιά γυμνώνονται, ο άνθρωπος ”ξεβρακώνεται” και η ισότητα είναι πιο κοντινή από ποτές!

Που είναι οι τάξεις στην αμμουδιά, δεν υπάρχουν τάξεις, άντε να φορέσεις ένα βρακί να κρύψεις την γύμνια σου, γιατί υπάρχουν οι συμβάσεις, μα χρυσό βρακί θα φορέσεις; δεν γίνεται, πάντα όμοιος με τον διπλανό σου θα μοιάζεις!

Εξεζητημένες συμπεριφορές; μα θα σε κάψει ο ήλιος και θα αυτοτιμωρηθείς!

Στην αμμουδιά υπάρχει η ισότητα. Και οι ήχοι είναι φυσικοί, το κρώξιμο των γλάρων, το κελάιδισμα των πουλιών πάνω στην συκιά που σου χαρίζει απλόχερα τον ίσκιο της, ο…

View original post 111 more words

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s