Πόσο ωραία γυαλίζουν τα μάρμαρα του Schiller – Ποίημα

No Sense Words - Λέξεις Φυγόκεντρες

Με καίνε τα φώτα,

του λαμπτήρα,

του ήλιου που μπαίνει από τις γρίλιες

των προβολέων,

του καθρέφτη με τα ντουλαπάκια στο πλάι,

της πορείας των αυτοκινήτων.

Mε παγώνει

το ρεύμα της βεντάλιας της κυρίας με τα πουά

η στριγγλιά της όπως αναπηδά στα μάρμαρα του Schiller:

“Βρε Γιώργο κατέβα από την κούνια,

άσε τον κύριο ν’ ανέβει,

να εκσφενδονισθεί αυτός και οι αλήθειες του,

στο διάστημα, στον “έξω απ’ εδώ”

μας χαλούν την ηρεμία,

ο λουκουμάς μας κάθισε στο στήθος.

Δες της Σκούρας τον τσελεμεντέ,

κανονικά πριν το σερβίρισμα ξαφρίζεται το νερόμελο

από της μέλισσας τα κεντριά,

τους νηστικούς οφθαλμούς

της προσφυγιάς της Άνω Πόλης,

άσε τον κύριο να πετάξει

δεν βλέπεις πως αιμορραγεί;”

© Copyright 2019 Σούκουλης Δημήτρης – All Rights Reserved

View original post

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s