Εννιά μέρες στο συνεργείο

Ώρα Κοινής Ανησυχίας

Εννιά μέρες στο συνεργείο

Ένας ενοικιαζόμενος εργάτης καθαριότητας γράφει πριν φύγει για βάρδια

 

salgado minas
Γράφει: Cauchemar. Φωτογραφίες: Sebastião Salgado – ΑΝΘΡΩΠΟΙ – 26/09/2015
«Στην Αθήνα, σήμερα την 17/9/2015 μεταξύ των συμβαλλομένων, αφενός μεν της Εταιρείας Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία…»
Η σύμβαση εργασίας που έχω στα χέρια μου καθορίζει με ακρίβεια τις υποχρεώσεις μου προς το νέο εργοδότη. Είμαι ένας ενοικιαζόμενος εργάτης καθαριότητας. Είμαι υποχρεωμένος στο εξής να εργαστώ όπου μου ζητηθεί.  Να εκτελώ όποια εργασία απαιτούν οι ανάγκες της επιχείρησης.
Είπα «εκτελώ» και μια ριπή ανομολόγητης επιθυμίας πέρασε από το μυαλό.
Επανέρχομαι στο χώρο εργασίας. Βρίσκομαι σ’ ένα δημόσιο νοσοκομείο. Το πόστο μου είναι στα μαγειρεία. Στη λάντζα. Το πρώτο που έμαθα πριν ακόμα πατήσω το πόδι μου εδώ μέσα είναι ότι τα «ατομικά μέσα προστασίας» (αυτά που η σύμβαση εργασίας αναφέρει ότι παρέχονται από τον εργοδότη κι εγώ υποχρεούμαι να φοράω) τα αγοράζεις ιδίοις αναλώμασι. Η προϊσταμένη με ενημέρωσε δύο μέρες πριν…

View original post 766 more words

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s